Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/17877 E. 2026/5524 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/17877
- Karar No
- 2026/5524
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/656 E., 2022/879 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın kazanılmış hakkı korunurken hüküm fıkrasında uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükümde Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2012 tarihli ve 2010/866 Esas, 2012/81 Karar sayılı mahkûmiyet kararı nedeniyle birinci kez mükerrerlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği ve bahsi geçen ilâmda tekerrür hükümlerinin uygulanmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında ikinci kez mükerrerlik koşullarının bulunmadığı ve anılan hükme yönelik aleyhe temyiz istemi de olmadığı gözetilmeden bozma sonrası kurulan hükümde sanığın aynı ilâm nedeniyle ikinci kez mükerrir olduğu belirtilerek yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasındaki tekerrür hükümlerinin uygulandığı bölümde yer alan "2. Kez Tekerrür" ibaresinin çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.