Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/17864 E. 2025/20539 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/17864
Karar No
2025/20539
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1904 E., 2022/2631 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine , temyiz isteminin reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onama

I. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen ek karara yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2021/1904 Esas, 2022/2631 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1 maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Temyiz isteminin reddine dair 23.11.2022 tarihli ve 2021/1904 Esas, 2022/2631 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz nedenlerinin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, dosya içerisinde mahkûmiyet için yeterli delil bulunmadığı hâlde şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı şekilde hüküm verildiğine, suçun gece vakti işlendiği gerekçesiyle cezanın artırım yoluna gidilmesi doğru olmadığı, eksik inceleme ile hüküm verildiğine, sanığın temyiz isteminin, suçu işlemediğine, eski sabıkalarına dayanılarak hüküm verildiğine ilişkin yapılan incelemede; Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile Tebliğname'ye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/17864, K. 2025/20539, T. 18.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-17864-e-2025-20539-k-efac309cc5ea