Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/17502 E. 2023/8163 K. – Hırsızlık

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/1046 E., 2021/607 K. ŞİKÂYETÇİ : ... ... HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Hırsızlık İNCELEME KONUSU KARAR : Hükmün değiştirilmesine ve infazının durdurulmasına yer olmadığına KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41253 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında kurulan 08/01/2015 tarihli hükmün temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 17/10/2019 tarihli ve 2019/2354 esas, 2019/15865 karar sayılı ilâmı bozulduğu, bozma üzerine sanığın bozma kararına karşı diyeceklerinin sorulması için adresi tespit edilemediğinden bahisle 22/09/2020 tarihinde yakalama kararı çıkarıldığı, ancak daha sonra yakalama kararının infazı beklenmeden Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesince 12/10/2021 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla, sanığın bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/1. maddesine muhalefet edilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasında isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Hükümlü hakkında uyarlama yargılaması sonucunda kurulan 08.01.2015 tarihli hükmün Dairemizin, 17.10.2019 tarihli ve 2019/2354 Esas, 2019/15865 Karar sayılı ilâmı ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılamada, 22.09.2020 tarihli duruşmada, yakalama emri düzenlenmesine rağmen, yakalama kararının infazı beklenmeden ve hükümlünün bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/1. maddesine muhalefet edilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2019/1046 Esas, 2021/607 Karar sayılı temyiz edilmeksizin kesinleşen kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin Yerel Mahkemece yerine getirilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.