Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16641 E. 2025/20382 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/16641
- Karar No
- 2025/20382
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1843 E., 2022/2046 K. SUÇLAR : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'ın temyiz isteminin; atılı suçu işlemesinin imkansız olduğuna, suç tarihlerinde cezaevinde olduğuna ve buna ilişkin belgeleri sunmasına rağmen ceza verildiğine, sanık ...'in temyiz isteminin; kendisine müdafii tayin edilmeyerek savunama hakkının kısıtlandığına, sadece iddialara dayanılarak mahkûmiyetine karar verildiğine ve beraatine karar verilmesini talep ettiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1.Sanık ...'ın suç tarihinde cezaevinde olduğunu, eşinin kiraladığı aracın plakasının sahtesinin yapılarak suçun üzerine atıldığını beyan etmesi karşısında; Elmalı Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 22.10.2020 tarihli yazısına göre, sanığın 15.03.2017 tarihinde ceza infaz kurumuna giriş yaptığı ve 30.10.2017 tarihinde firar ettiğinin belirtildiği anlaşılmakla sanığın suç tarihinde, izne ayrılıp ayrılmadığı ve fiilen ceza infaz kurumunda bulunup bulunmadığı araştırılarak, ayrıca tanık ..........'nün soruşturma aşamasında hayvanların indirildiği aracın 07... plakalı ...model araç olduğunu beyan etmesi karşısında dosya içerisinde bulunan araç teslim fişine göre araç modelinin Clio olarak belirtildiği anlaşılmakla, suçta kullanıldığı iddia edilen aracın sanık ...'ın eşi tarafından kiralanan araç olup olmadığı araştırılarak ve tanıklar ....... ve ...........'nin olay yerinde gördükleri şahısların sanıklar olup olmadığı teşhis yaptırılmak sureti ile sorularak sanıkların hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. Kabule göre de; İştirak hâlinde her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranda sorumlu tutulmaları gerekirken yargılama giderlerinin eşit oranda alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İzmr Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.