Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16400 E. 2025/20102 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/658 E., 2022/1978 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin somut bir delil bulunmadığına, sanığa zararı gidermek için süre verilmediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmesi gerektiğine, lehe olan takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, zincirleme suç hükümlerinin koşullarının oluşmadığına ve sanığın savunmalarının hayatın olağan akışına uygun olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Suça konu işyerinde staj görmekte olan şikâyetçilerin telefonlarını aynı masanın üzerine yan yana bırakıp alt kata indikleri, yarım saat sonra döndüklerinde telefonların çalındığını farketmeleri şeklindeki olayda; sanığın ofis çalışanı olmadığı, dolayısıyla telefonların ayrı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olmadığı, eylemin tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu, zincirleme şekilde gerçekleştiğinden söz edilemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.06.2022 tarihli ve 2022/658 Esas, 2022/1978 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.