Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16337 E. 2025/7697 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/16337
Karar No
2025/7697
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/2756 E., 2022/541 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında adli sicil kaydında yer alan ve en ağır cezaya ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınması gerekirken, iki farklı ilâmın gösterildiği anlaşılmışsa da UYAP üzerinden yapılan incelemede tekerrüre esas gösterilen Antalya (Kapatılan) 11. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/931 Esas, 2014/542 Karar sayılı dosyasının Antalya (Kapatılan) 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/104 Esas sayılı dosyasına aktarıldığı, bu dosya üzerinden yapılan incelemede ilâma konu suçun uzlaşma sağlanmasından bahisle sanık hakkında düşme kararı verildiği, dolayısıyla bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı nazara alınarak Eskişehir 5 Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/649 Esas, 2012/301 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “…Antalya 11 SCM'nin 2013/931 esas 2014/542 karar sayılı ilamı ile ” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/16337, K. 2025/7697, T. 29.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-16337-e-2025-7697-k-fdf95de4a55b