Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16133 E. 2024/5429 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/16133
Karar No
2024/5429
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1172 E., 2022/1216 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma A. Sanıklar Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2022/1172 Esas, 2022/1216 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında, Kayseri 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2021/129 Esas, 2022/70 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 116/1-4,119/1-c, 62. maddeleri uyarınca konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan "1 yıl 8 ay" hapis cezası ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ve bu karara yönelik temyizlerin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE, B. Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara hırsızlık suçundan yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanıkların savunmalarının alındığı 29.11.2021 ve 15.11.2021 tarihli duruşmalarda sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, sanıkların savunmaları alındıktan sonra esas Mahkemesince müdafiler atanarak yargılamaya devamla aynı Kanun'un 188/1. ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanıkların savunma haklarının kısıtlanması hukuka aykırı bulunduğundan, Başkaca yönleri incelenmeyen Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2022/1172 Esas, 2022/1216 Karar sayılı kararının, açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Kayseri 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/16133, K. 2024/5429, T. 02.04.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-16133-e-2024-5429-k-0e8f18a12ecd