Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/15586 E. 2024/6719 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/15586
Karar No
2024/6719
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇ: Hırsızlık HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEMYİZ EDENLER: Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek hırsızlık suçundan verilen karar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 2- Sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafinin temyiz isteminin, TCK’nın 62 ve 145. maddelerinin uygulanmama gerekçesinin yerinde olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nin 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nin 142/2-h ve 143/1. maddelerinde düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nin 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği, her ne kadar sanık üçüncü celseden sonra müdafii ile duruşmaya katılmışsa da, esas hakkında savunması alınırken müdafiinin huzurunda ve tüm yasal hakları yeniden hatırlatılarak ifade vermesi gerektiği gözetilmeden 21.09.2021 tarihli duruşmada müdafiisi olmadan savunması alındıktan ve ek savunmasının zorunlu müdafii huzurunda alındığı 25.10.2021 tarihli duruşmada sanığa iddianame okunmadan ve CMK’nın 147 ve 191. maddelerindeki haklar da hatırlatılmadan yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği istem gibi BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine GÖNDERİLMEK üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/15586, K. 2024/6719, T. 29.04.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-15586-e-2024-6719-k-10d7163ac92b