Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/15430 E. 2025/1032 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/554 E., 2023/64 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 21.01.2020 tarihli ve 2017/15-618 Esas, 2020/16 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere zamanaşımı hesabında “Aynı fiilden dolayı tekrar yargılamayı gerektiren hallerde, mahkemece bu husustaki talebin kabul edildiği tarihten itibaren fiile ilişkin zamanaşımı süresi yeni baştan işlemeye başlar.” şeklindeki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/5. maddesinin kanun yararına bozulmasına karar verilen hükümler yönünden uygulama yerinin bulunmadığı, zira kanun yararına bozulan hüküm sonrasında yerel mahkemelerce yapılan yargılamanın yeniden yapılan bir yargılama olmayıp önceki yargılamanın devamı niteliğinde olması nedeniyle “tekrar muhakeme” veya “tekrar yargılama” ibareleri ile kastedilenin yargılamanın yenilenmesi kurumu olduğu, buna göre suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet hükümlerinin kesinleştiği 25.02.2020 tarihi ile kanun yararına bozma tarihi olan 15.06.2022 tarihi arasında da zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede; Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu için; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 145, 31/3. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasının kazanılmış hakkı nedeniyle 6 ay 20 gün hapis cezası üzerinden infazına ve cezanın 5237 sayılı Kanun'un 50/3 ve 50/1-a maddeleri uyarınca paraya çevrilmesi gerekirken kazanılmış hakka yanlış anlam verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçu için; 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1-c ve 31/3. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezasının kazanılmış hakkı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 50/3 ve 50/1-a maddeleri uyarınca paraya çevrilmesi gerekirken kazanılmış hakka yanlış anlam verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılamamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, uyulan bozmaya, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.