Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/15141 E. 2025/20737 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/15141
Karar No
2025/20737
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1402 E., 2022/1969 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.04.2022 tarihli ve 2021/1402 Esas, 2022/1969 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık Oğuzhan Aylak müdafinin temyiz isteminin; "olay yerinde bulunan bir kamera kaydına göre olay yerine sanıklardan başka kimse girmediğinin tespiti olay yerine farklı yerlerde de girilebileceğinin tespitinin sağlanmamasına, mağdur beyanına dayanılarak zararın tespitinin sağlanmasına, sanığın beyanlarının tutarlı olduğunun gözetilmemesine, kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesine" ilişkin olduğu, sanık ... müdafinin temyiz isteminin "Mağdurun şikâyetten vazgeçme dilekçesi nazara alınmamasına, sanığın hırsızlık kastının bulunmadığına, sanığın o saatte orada bulunması ve cami girişindeki kamera dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak delil bulunmamasına rağmen mahkûmiyet kararı verilmesine, diğer sanığın alkollü olması nedeniyle olayı hatırlamayarak olay yerinde başka kimsenin olmadığına ilişkin beyanının sanığın beyanı ile çelişki yarattığının gerekçede belirtilmesine, olay yerinde bulunan bir kamera kaydına göre olay yerine sanıklardan başka kimse girmediğinin tespiti olay yerine farklı yerlerde de girilebileceğinin tespitinin sağlanmamasına, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145 maddesinin uygulanmamasına, kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Amasya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/15141, K. 2025/20737, T. 24.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-15141-e-2025-20737-k-b82be1b2c6bd