Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/15128 E. 2025/21379 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/15128
Karar No
2025/21379
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1061 E., 2022/1032 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafinin temyiz isteminin, "tanığın kovuşturma evresinde sanığı teşhis edemediği gibi soruşturma evresinde yapılan teşhisinde usulüne uygun yapılmadığına, kamera kayıtlarındaki şahısların sanık olup olmadığına ilişkin yeterince araştırmanın yapılmamasına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına" ilişkin olduğu, sanık ... müdafinin temyiz isteminin" sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmamasına rağmen beraat kararı verilmemesine, sanık hakkında takdiri indirim maddeleri, 5237 sayılı Kanun'un 50,51, 168. maddelerinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasına" ilişkin olduğu, sanık ... müdafinin temyiz isteminin" sanığın beyanları araştırılmadan soyut delil ve beyanlarla sanık hakkında mahkumiyet kararının verilmesine, 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/15128, K. 2025/21379, T. 01.12.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-15128-e-2025-21379-k-3c92db19b97d