Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/14387 E. 2024/15468 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/62 E., 2022/357 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama, bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği sanık müdafiinin temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I.O yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan temyiz talebinin incelemesinde; Duruşmaya katılan Cumhuriyet savcısının, yüzüne karşı 17.06.2022 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 09.06.2023 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II.Sanık müdafinin sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, III. Sanık müdafinin sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Şikayetçinin beyanına göre; sanığın olay günü şikayetçiye ait iş yerinden 100 TL para çaldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2.Sanık müdafiinin 17.06.2022 tarihli duruşmada, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına dair isteğinin, 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51. maddelerinin uygulanması talebini de içerdiği halde, mala zarar verme suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin ve suç tarihi itibarıyla sabıkası bulunmayan sanığın tekrar suç işlemeyeceği konusunda bir kanaatin oluşup oluşmadığı değerlendirilerek erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 50. ve 51. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarında olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.