Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/12133 E. 2025/15504 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1902 E., 2021/2631 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi mahkûmiyet kararı kaldırılarak beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin bölge adliye mahkemesinin vermiş olduğu kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın aşamalardaki savunmalarının birbiri ile örtüşmediğine, çelişkiler barındırdığına ve iddiaları bertaraf edebilmek amacı ile ileri sürüldüğüne, bu sebeple de itibar edilmesinin mümkün olmadığına, sanığın ilk önce hurdacı ile telefonda görüşerek hurdacının yanına geldiğini ve otomobili hurdacıya gösterdiğini, hurdacıdan para aldığını; akabinde hurdacı ile telefonda görüştüğünü, aracın yerini söylediğini hurdacının aracı alıp gittiğini kendisinin yanında olmadığını beyan ettiğine, sanığın ilk ifadesinde hurdacıdan 500,00 TL aldığını ifade etmişse de daha sonraki ifadesinde parayı almadığını, hurdacının parayı taksi durağına bıraktığını belirttiğine, sanık tarafından işlendiği sübut bulan hırsızlık eyleminin inkar sureti ile bertaraf edilmeye çalışıldığına, sanık tarafından gerek kolluk, gerekse ilk derece mahkemesinde verilen ifadede, tanık ..ın telefonla aranmak sureti ile hurdacı ile geçen diyaloğun kendisine aktarıldığı ve bu hususta tanık ..'dan teyit alındığı iddia edilmiş ise de, ilk derece mahkemesince sanığın olay tarihinde kullandığı GSM hattına dair iletişim tespitine ilişkin kayıtların celp edildiğine ve tanık ile sanığın hiçbir suretle telefon görüşme kaydının bulunmadığının tespit edildiğine, tanık ...'ın, sanık ...'a katılan ...'ın aracın ruhsat sahibi olduğunu, kendisi ile görüşüp bu hususta karar verilebileceğini defaatle dile getirdiğine, aracın alınması, satılması, yerinden kaldırılması, hurdacıya verilmesi ve diğer konularda hiçbir suretle rıza ve bilgi sahibi olmadığını, rızaları dışında ellerinden çıktığını kollukta açıkça ifade ettiğine, kaldı ki aracın sahibinin katılan ... olduğuna ve aracın rızası dışından elinden çıktığına, hırsızlık eyleminin komşu beyanları ile de sabit olduğuna, katılan müvekkili ile sanık arasında atfı cürumda bulunmayı gerektirir bir husumetin de bulunmadığına, ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmünün isabetli, bölge adliye mahkemesinin ise bu kararın kaldırılmak sureti ile beraate ilişkin hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan .. Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca .. 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise .. Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.