Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1192 E. 2025/12284 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/478 E., 2021/2140 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası verildiği, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanıkların istinaf talepleri üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince, duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılıp, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, CD inceleme tutanağında belirtildiği gibi güvenlik kameralarının tarih bilgisinin hatalı olmasının saat bilgisinin doğru olduğuna dair şüphe uyandırdığına, tanık ...'ın beyanlarında da görüleceği üzere olay yeri kameralarındaki saatlerde bozukluk olduğundan kameraların gerçek olay saatini yansıtmadığına ilişkin olduğu, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, saat konusunda bir çelişki bulunması üzerine bu hususun sanık lehine değerlendirilmesi ve olayın gece saatlerinde işlenmediğinden sanığın aleyhine olarak TCK’nın 143. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına kararı vermesi gerektiğine, aynı Kanun’un 145. maddesine göre malın değerinin azlığının dikkate alınması gerektiğine, sanığın beraatini talep ettiklerine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak verilen kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.