Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/10131 E. 2025/4361 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/379 E., 2022/60 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; Dairemizin 22.09.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 22.12.2015 tarihli ilk kararda, sanık hakkında kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 160/1. maddesi uyarınca hükmolunan sonuç cezanın 1 ay hapis cezası olduğu, bozma ilâmı sonrasında yapılan kovuşturmada yeni hüküm kurulurken sanığın eylemine uyan tüm maddeler (TCK'nın 142/2-h, 168/1, 62. maddeleri) uygulandıktan sonra sonuç ceza belirlenip, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek hükmolunan yeni cezanın önceki hükümde verilen 1 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği halde, uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlanarak ve kazanılmış hak kavramına yanlış anlam verilerek, önceki hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiğinden bahisle, sanık hakkında TCK'nın 142/2-h, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasına hükmedildikten sonra kazanılmış hakkın gözetildiği belirtilerek cezanın 1 ay hapis cezasına indirilmesi ve hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca 900,00 TL adlî para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılırken, uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi yerine, CMK'nın 307/5. maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.