Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9705 E. 2025/6564 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/765 E., 2021/1431 K. SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama I- Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz istemlerinin incelenmesinde; Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.07.2021 tarihli ve 2021/765 Esas, 2021/1431 Karar sayılı kararının sanık ve müdafîi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanık müdafîinin temyiz isteminin ise, sanığın suçları ikrar etmesinin arkadaşlarını kurtarmaya yönelik olduğuna, suç konusu eşyanın değer azlığının ceza takdir edilirken göz önünde bulundurulmadığına, fazla ceza tayini yoluna gidildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adlî sicil kaydına göre Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2017 tarihli ve 2017/35 Esas, 2017/155 Karar sayılı ilâmında yer alan nitelikli hırsızlık suçundan verilip 20.04.2017 tarihinde kesinleşen 7 yıl 6 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2017 tarihli ve 2017/23 Esas, 2017/118 Karar sayılı ilamına konu 4 yıl 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesine göre hüküm fıkralarından tekerrür uygulamasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine "sanık hakkında Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2017 tarihli ve 2017/35 Esas, 2017/155 Karar sayılı ilamında yer alan nitelikli hırsızlık suçundan verilip 20.04.2017 tarihinde kesinleşen 7 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2017 tarihli ve 2017/23 Esas, 2017/118 Karar sayılı ilamına konu 4 yıl 2 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine" karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.