Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9165 E. 2023/8372 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/138 E., 2016/355 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık , şikâyetçi kurum vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen ve katılma talebinde bulunan şikâyetçi kurum vekilinin hükmü temyiz etmekle katılma iradesini gösterdiği kabul edilerek, 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca şikâyetçi kurumun davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Mahkemenin 23.11.2011 tarihli ve 2010/460 Esas, 2011/1587 Karar sayılı kararında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilirken, kamu malına zarar verme suçu yönünden katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören şikâyetçi İçişleri Bakanlığının usûlüne uygun şekilde açılan davadan haberdar edilmediği ve davaya katılması için olanak tanınmadığı, gerekçeli kararın da usûlüne uygun olarak tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, kamu malına zarar verme suçu yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı, denetim süresi başlamadığı için de, bu süre içerisinde kasıtlı suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanma koşullarının bulunmaması sebebiyle Yerel Mahkemece verilen 21.04.2016 tarihli ve 2016/138 Esas, 2016/355 Karar sayılı hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukuki değerden yoksun olduğu, hukuki değerden yoksun olan mahkûmiyet kararının da dava zamanaşımını kesmeyeceği nazara alınarak yapılan incelemede: Sanığın polis aracının camına yumruk atmak suretiyle kırması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 29.07.2011 olan sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.12.2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.