Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9104 E. 2024/15493 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/551 E., 2021/61 K. ŞİKÂYETÇİLER : ..., ... SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılırken hüküm fıkrasında uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesinin gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Şikâyetçi ...'e karşı hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 35. maddelerine göre belirlenen 2 yıl hapis ile şikâyetçi ...'e karşı hırsızlık suçundan aynı Kanun'un 142/1-b, 143. maddelerine göre belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezalarının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 3 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 3 yıl hapis cezası tayin edilmesi, 2. Tekerrüre esas alınan İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/83 Esas, 2012/214 Karar sayılı ilâmında, sanık hakkında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu nazara alınarak, bu cezalardan en ağırı olan nitelikli hırsızlık suçundan verilen cezanın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak, bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 35. maddelerine göre belirlenen 2 yıl hapis ve aynı Kanun'un 142/1-b, 143. maddelerine göre belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezalarının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 3 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmesi ile; sanık hakkında İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/83 Esas, 2012/214 Karar sayılı ilâmındaki nitelikli hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.