Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/7491 E. 2025/5128 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/7491
Karar No
2025/5128
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/4119 E., 2019/2631 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "İlk derece Mahkemesinin kararında, delillerin değerlendirilmesi ve gerekçede hataya düşmüş bu nedenle müvekkili sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine"; Bölge Adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin ''tam olarak tespit edilmeyen suç zamanı bakımından oluşan şüphe, tereddüt ve belirsizliğin sanık lehine değerlendirilerek eylemin gündüz vakti işlendiği kabul edilmesi gerekirken, sanık hakkında eylemin gece vakti işlendiği bahsi ile TCK'nın 143. maddesinin uygulanarak fazla ceza tayin edilmesine'' yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere ilişkin yapılan incelemede; Sanık müdafii ve Bölge Adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Yaz saati uygulamasının kalıcı hale geldiği 27.03.2016 tarihinden sonra işlenen suçlarda, eylemin gece sayılan zaman aralığında olup olmadığının belirlenmesi için UYAP sisteminde "Güneşin Doğuş - Batış Zamanlarına" ilişkin tabloda yer alan "Yaz saati uygulamasında, tablodaki değerlere (1) saat ilave edilecektir" şeklindeki açıklama da dikkate alınarak öncelikle güneşin güncel doğuş/batış saatleri bulunup, bu sonuca göre TCK'nın 6/1-e maddesi kapsamında güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat önceye kadar devam eden gece vaktinin tespiti gerektiği belirlenerek bu bilgiler ışığında; somut olayda şikâyetçi ...'ın, ''olay tarihinde gece 22:00 sularında ahırı kontrol ettiğinde bir anormallik olmadığına, ancak sabah saat 06:30 itibariyle ahıra baktığında hayvanlarının olmadığını gördüğüne'' dair beyanı ile UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde gece vaktinin saat 20:20' de başlayıp, 04.00 de sona erdiğinin anlaşılması karşısında, tam saati belirlenemediğinden sanığın eyleminin henüz gece başlamadan gündüz vakti gerçekleştiğinin kabulü yerine, TCK'nın 143/1. maddesinden artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve Bölge Adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Varto Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/7491, K. 2025/5128, T. 20.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-7491-e-2025-5128-k-de706899a32b