Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/6545 E. 2025/4256 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/6545
Karar No
2025/4256
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3139 E. 2020/2124 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, “5237 sayılı TCK'nın 145 ve 168. maddelerinin uygulanması gerektiğine” ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Sanık ...'ın 19.08.2018 tarihinde müdafii olmadan kollukta alınan beyanında 18.08.2018 günü teşebbüs aşamasında kalacak şekilde hırsızlık eyleminden öncede şikâyetçinin iddia ettiği gibi birkaç kez daha aynı yerden eşya çaldığı yolundaki anlatımını, savcılıkta ifadesinin alınmamış olması, mahkemede de bu anlatımı doğrulamayıp sadece teşebbüs aşamasında kalan eylemi kabul etmesi, şikâyetçi tarafından iddia edilen önceki eylemlerine dair kamera kaydı tanık beyanı ve benzeri hiçbir delilin bulunmaması ve şikâyetçilerin de önceki eylemleri bu sanığın gerçekleştirdiği yolunda görgüye ve tespite dayalı bir anlatımları olmayıp sadece sayımlarda eksik mal çıkması halinden bahsetmeleri, 5271 sayılı CMK'nın 148/4 fıkrasında yer alan ''müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade hakim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz şeklindeki düzenleme karşısında sank hakkında sadece 18.08.2018 günü teşebbüs aşamasında kalan işyerinden hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yerinde olmayan delil değerlendirmesi sonucu zincirleme şekilde iş yerinden tamamlanmış hırsızlık suçunun oluştuğunun kabulü ile 142/2-h, 43/1, 62. maddeleri gereğince fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 7.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/6545, K. 2025/4256, T. 05.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-6545-e-2025-4256-k-2a179a03e6b2