Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/5922 E. 2025/3832 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/314 E., 2020/1379 K. SUÇLAR : Hakaret, tehdit, mala zarar verme HÜKÜMLER : İlk derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak mahkûmiyet ve beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.11.2020 tarihli ve2020/314 Esas, 2020/1379 Karar sayılı kararının sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: I.Sanığın Temyizinin İncelenmesi Yönünden; Sanığın, 04.11.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen kararı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçtikten sonra 30.11.2020 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık Hakkında Hakaret ve Tehdit Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden; Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, III. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, katılan vekilinin temyiz isteminin; sanığın, katılana ait ayakkabı kutularına tekme atıp yere düşürmesi eyleminden cezalandırılması gerektiğine, mümkün olmadığında eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek ceza hükmü kurulması gerektiğine, eksik inceleme ve araştırmayla hatalı karar verildiğine, beraat kararının hatalı olduğuna, vekalet ücretine yanlış hükmedildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Katılan vekilinin temyiz nedenleri reddedilmiştir.Ancak; Kamera kaydı görüntülerine, katılan ve tanık beyanlarına göre sanığın ayakkabı kutularına tekme atarak yere düşürdüğü, ancak katılanın beyanına göre sanığın eyleminin herhangi bir zarar meydana getirmediğinin anlaşılması karşısında, CGK'nun 2019/125 Karar sayılı kararında da ifade edildiği gibi sanığın eyleminin mala zarar vermeye teşebbüs suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi. KARŞI OY Sanığın ayakkabı kutusuna tekme atmasından ibaret olayın mala zarar verme suçunu oluşturmadığı, Mağdurun ayakkabılarının zarar görmediği, ayakkabı kutusuna tekme atmanın mala zarar verme suçunu oluşturmaya elverişli olmadığı. Sanığın hareketine devam etmesini engelleyen harici bir sebep oluşmadığı, sanığın kendiliğinden hareketine son verdiği, Mala zarar verme teşebbüsünün şartları oluşmadığından beraat hükmünün onanması yerine sayın çoğunluğun bozma düşüncesine iştirak etmiyorum.