Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/5715 E. 2025/4813 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/117 E., 2019/2745 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, savunmalarının dikkate alınmadığına, suç işleme kastının bulunmadığına ve hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, şikâyetçinin bilgisi ve rızası dışında kredi kartı hesabından kredi sağlayıp kullandığı hesaba para aktarması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e. maddesinde düzenlenen "bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık" suçunu oluşturduğuna dair Mahkeme kabul ve duygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından; Tebliğnamede'ki 1 numaralı bozma düşüncesine iştirâk edilmemiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e ve 62. maddelerine göre belirlenen 5 yıl hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 1 yıl 3 ay hapis ve 7.500,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkındaki cezanın sonuç olarak 1 yıl 3 ay hapis ve 7.500,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükümde tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı ve bu hükme yönelik aleyhe istinaf talebi bulunmadığı hâlde sanığın mükerrir olduğu belirtilerek hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 1 yıl 3 ay hapis ve 7.500,00 TL adli para cezası üzerinden İNFAZINA" ve "sanık hakkındaki hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair kısmın çıkarılmasına" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.