Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/4633 E. 2025/1791 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1745 E., 2019/3177 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.12.2019 tarihli ve 2019/1745 Esas, 2019/3177 Karar sayılı kararının sanık müdafiine 13.01.2020 tarihinde tebliğ edildiği, ancak bu tarihten önce sanık tarafından bulunduğu cezaevi idaresi aracılığıyla müdafiinin azledilmesine ilişkin dilekçenin bağlı bulunduğu Alanya Barosuna gönderildiği, müdafii tarafından sanık adına yapılan bir temyiz istemi bulunmadığı, her ne kadar 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği belirtilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarih, 2019/573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilamında da bahsedildiği üzere; 7201 sayılı Kanun’un 11. maddesinde yapılan değişikliğe ilişkin (...Ancak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun, kararların sanıklara tebliğ edilmelerine ilişkin hükümleri saklıdır) gerekçede ortaya konan sakıncalı hâlin gerçekleşmiş olması nedeniyle, hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulan sanığın yokluğunda verilen kararın usulüne uygun şekilde sanığa tebliğ edilmediği, sanığın ilk olarak 01.07.2010 tarihinde İlk derece mahkemesince infaz evrakının gönderilmesi üzerine infazın durdurulması ve yeniden yargılama talebinde bulunduğu, ardından yine ilk derece mahkemesinin dosya esas ve karar numarasını yazmak suretiyle 17.07.2020 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu Bölge Adliye Mahkemesinin 28.10.2020 tarihli ek kararıyla temyiz başvurusunun reddine karar verildiği ve bu kararın sanığa 17.11.2020'de tebliği üzerine sanığın, bulunduğu cezaevinden 23.11.2020 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edilmediği ve sanığın öğrenme üzerine yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek Tebliğname'deki sanık ...'ın temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir. İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafîinin temyiz isteminin, sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün eksik inceleme ile verildiğine, sanık ... müdafîinin temyiz isteminin mağdurun zararının giderilmiş olmasına rağmen sanığa verilen cezanın fahiş olduğuna, sanık ...'ın temyiz isteminin ise mahkûmiyetine yeter delil bulunmadığına ve yokluğunda karar verilmiş olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ..., sanıklar ... ve Onur müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Alanya 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.