Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/5552 E. 2025/9836 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/475 E., 2021/612 K. SUÇ : Hırsızlık KARAR : Temyiz isteminin reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.01.2025 tarihli ve 2021/475 Esas, 2021/612 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 01.03.2021 tarihli ve 2021/475 Esas, 2021/612 Karar sayılı kararı ile itiraz yolu açık olmak üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 279/1-b maddesi uyarınca sanığın istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, sanığın itirazı üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 15.03.2021 tarihli kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği; sanığın temyizi üzerine bu sefer İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 28.01.2025 tarihli ve 2021/475 Esas, 2021/612 Karar sayılı ek kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, sanık tarafından 19.02.2025 tarihli dilekçesi ile ek karara yönelik temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, kararın temyizi kabil olmaması karşısında; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 28.01.2025 tarihli ve 2021/475 Esas, 2021/612 Karar sayılı kararın temyizi kabil olmadığından bahisle reddine dair ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 3.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.