Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/4453 E. 2024/16790 K. – Mala Zarar Verme

Konu: Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/4453
Karar No
2024/16790
Karar Tarihi
Konu
Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1551 E., 2019/2641 K. SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : İlk derece mahkemesi beraat kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk derece mahkemesince sanık hakkında mala zarar verme suçundan beraat kararı verildiği, katılan vekilinin istinaf talebi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafinin temyiz isteminin, katılanın atfı cürüm niteliğindeki soyut iddialarının dışında delil bulunmadığına, ilk derece mahkemesinin verdiği beraat kararının hukuka uygun olduğuna; katılan vekilinin temyiz isteminin CMK'nın 172/2. maddesi uyarınca istinaf mahkemesince durma yerine düşme kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak kamu davasının düşürülmesine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/4453, K. 2024/16790, T. 07.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-4453-e-2024-16790-k-4f80f23c7b9e