Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/14975 E. 2023/1856 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/56 E., 2022/606 K. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. GEREKÇE Suç tarihi itibarıyla güneşin doğuş saati yaz saati uygulaması da dikkate alınarak 04:39 olup bir saat öncesinin geceye tekabül ettiği ve şikâyetçinin iş yerinden ayrıldığı saat olan 20.30 ile iş yeri alarmının çalması ile iş yerine döndüğü saat olan 05.30 arasındaki belirsiz zaman diliminde iş yerine girilerek hırsızlık yapıldığı, sanığın suçu işlemediğini savunduğu ve yapılan tetkik neticesinde dosya içeriğinde şikâyetçinin beyanı dışında suç saatine ilişkin herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığının anlaşılması karşısında, şikâyetçiye yönelik eylemin şüphe bulunduğundan dolayı gündüz işlendiğinin kabulü ile tebliğnamedeki atılı suçun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtların karar yerinde gösterilmediğinden bahisle bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Şikâyetçinin Gülhane iletişim isimli iş yerini 30.06.2010 günü saat 20:30 sıralarında iş yerinin alarmını kurarak kapattığı, 01.07.2010 günü saat 05.30 sıralarına iş yerinin önünden geçmekte olan yeğeninin kendisini arayarak iş yerinin alarmının çaldığını haber verdiği, iş yerine gelen şikâyetçinin iş yeri kapısının zorlanarak açıldığını ve içeriden muhtelif marka ve modelde cep telefonlarının çalındığını tespit ettiği, yapılan soruşturma kapsamında çalınan cep telefonlarından olan... İMEİ numaralı cep telefonunun sanığa ait....numaralı hat ile 01.07.2010 günü saat 15:31 sıralarında olay sonrası ilk defa kullanıldığı, çalınan telefonlardan ....İMEİ numaralı cep telefonunun yine sanığa ait hat ile 02.07.2010 tarihinde olay sonrası ilk defa kullanıldığı, yine çalınan cep telefonlarından.... İMEİ numaralı cep telefonunun da sanığa ait olduğu tespit edilen hat ile 06.07.2010 tarihinde kullanıldığının tespit edildiği olayda, sanığın eylemine uyan TCK'nın 142/1-b maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımı süresinin 01.07.2010 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu anlışılmıştır. II. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Muradiye Asliye Ceza Mahkemesinin 01.09.2022 tarihli ve 2020/56 Esas, 2022/606 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.