Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/14816 E. 2025/12821 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2019/3494 E., 2020/1946 K. SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

I- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde; Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanıklar ve müdafilerinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ...'ın temyiz isteminin suçu işlemediği, mahkûmiyet kararı verilemeyeceği, mükerrir olmadığı ve kamera kayıtlarının incelenmesi gerektiği, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, şüphe olduğu, somut delil olmadığı ve ceza alt sınırdan belirlenmesi gerektiği, sanık ...'nın temyiz isteminin delil olmadığı, şüphe olduğu ve dosyanın çelişkili olduğu, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise somut delil olmadığı, şüphe üzerine ve sanık sabıkalı diye ceza verildiği ve ceza alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre sanıkların eylemini yüzlerini maske/bez gibi nesne ile kapatarak gerçekleştirdiklerini anlaşılması karşısında: eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-f-h maddesine uymasına rağmen yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinden hüküm kurulması, sonuca etkili olmadığından, sanık ...'nın tekerrüre esas alınan ilamında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanması karşısında; ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında şartları oluştuğu hâlde ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından ve yine sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulaması sırasında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanacağının belirtilmemesi, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar hakkında atılı suçtan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve hukuka uygun olduğu kabul edildiğinden, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.