Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/14409 E. 2023/3713 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/245 E., 2022/429 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A.Gerede Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2014 tarih ve 2014/314 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, otobüs ile seyahat eden şikâyetçinin otobüsün mola verdiği dinlenme tesislerinde otobüsteki koltuk üzerine bıraktığı diz üstü bilgisayarını çaldığı ve bu şekilde üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-c. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B.Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.08.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-c, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş; anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 02.12.2020 tarihli ve 2020/3581 Esas, 2020/14087 Karar sayılı kararı ile; gerekçesiz hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiş; bozma üzerine Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve2021/245 Esas, 2022/429 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-c, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının 2.kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; temyiz etmek istediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Sanığın, saat 06.00 sıralarında şikâyetçinin yolcu olarak bulunduğu otobüsün mola verdiği dinlenme tesislerinde otobüs içerisinden diz üstü bilgisayarını çaldığı, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanığın inkâra yönelik beyanı, Olay Tespit Tutanağı, Kamera İzleme Tutanağı, araç kiralama sözleşmesi, tanık İ.A. Beyanı, Adlî Tıp Kurumu'nun 31.08.2022 tarihli raporu, dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE Bozma kararı üzerine yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; Her ne kadar adli sicil kayına göre sanığın tekerrüre esas sabıkası var ise de; sanık hakkında bozma kararından önce kurulan 28.08.2015 tarihli ilk hükümde tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı ve hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 02.12.2020 tarihli ve 2020/3581 Esas, 2020/14087 Karar sayılı ilamıyla bozulması karşısında, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sonrası kurulan hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinde belirtilen kazanılmış hak gözetilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünün açıklanan nedenle Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2021/245 Esas, 2022/429 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulandığı kısmın çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.