Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/13621 E. 2025/11467 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1142 E., 2020/2473 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama, onama I - Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 10.03.2021 tarihli ve 2020/1142 Esas, 2020/2473 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, II - Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin suçunu samimi olarak ikrar ettiğine, pişmanlığını ifade ettiğine, karakolda katılan ile uzlaşıp zararını giderdiğine, onun da sonradan şikâyetinden vazgeçtiğine, vicdani kanaat ile ceza verildiğine, adına bir değerlendirme yapılmadığına ve beyanlarının dikkate alınmadığına, aile düzeninin alt üst olduğuna ve ciddi bir mağduriyet yaşadığına, dosyanın yeniden incelenmesini istediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Dosya kapsamına göre, olay gecesi saat 03:30 sıralarında katılana ait.... Emlak isimli iş yerine gelen sanık ... ile temyiz dışı sanıkların, iş yerinden 1 adet 94 ekran televizyonu alıp, geldikleri araca yükledikleri sırada olayı fark eden ...'ın, çalıştığı marketten çıkıp sanıklara “ne yapıyorsunuz” diye bağırdığının, sanık ...'ın, ...'ın duyacağı şekilde araçta bulunan arkadaşına "aracın torpidosundan silahı ver" dediğinin, bunun üzerine ...'ın tekrar iş yerine geri döndüğünün, güvenlik kamera görüntülerinden de sanık ...’ın televizyonu aracın arka koltuğuna koyduğu sırada, sanıkları gören ...'ın müdahale etmek isterken birden bire geri dönerek uzaklaştığının ve iş yeri içerisinden çıkan temyiz dışı sanık ...’ın da koşarak araca bindiğinin ve olay yerinden ayrıldıklarının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin bütün halinde 5237 sayılı TCK'nın 149/1-c, h maddesinde tanımlanan yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 5271 sayılı Kanun'un 307/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.