Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/13165 E. 2025/8851 K. – Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1016 E., 2021/1478 K. SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararı kaldırılarak beraat kararı verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Katılan ... vekili tarafından verilen temyiz dilekçesi üzerine katılan sanık ... hakkında ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçundan, katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin, 18.10.2021 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği ve ek kararın katılan vekiline usûlüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen ek kararın temyiz edilmediği anlaşılmakla mala zarar verme suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin katılan sanık ...'nın olay günü aracı ile birkaç kez vekil edeninin önüne kırdığına, arkasında seyir halinde iken selektör yaparak eliyle vekil edenine dur işareti yaptığına, vekil edeninin bunun üzerine durduğuna, akabinde vekil edeninin ne olduğunu anlamak için sanığın yanına gittiğinde ise sanığın küfürlerine maruz kaldığına ve vekil edeninin aracının yanına döndüğünde sanığın aracını vekil edeninin üzerime sürdüğüne, vekil edeninin iki araç arasında sıkıştırıldığına, sonrasında da aracının aynasını kırarak olay yerinden ayrıldığına, hükümde sanığın mala zarar verme kastı olmadığından bahisle beraat kararı verilmiş ise de çekici niteliğindeki aracın içinde bulunan ve vekil edenini zorla yolda durduran ve akabinde kendisine küfürler eden sanığın endişe ve panik duyduğundan bahisle kastı olmadan araca zarar verdiğine yönelik yorumun hayatın olağan akışına ve mantığa tamamen aykırı olduğuna ve burada tamamen sanık lehine yorum yapıldığına, sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bozüyük 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.