Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/12623 E. 2025/5869 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2020/2555 E., 2021/1504 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk derece mahkemesince TCK'nın 141/1, 143, 53. maddelerinden sanığın 1 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, katılan vekili ile sanığın istinaf talebi akabinde bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasından "TCK'nın 143/1. maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılarak 1 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin çıkartılarak "sanığın TCK’nın 141/1 maddesi gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırım yapılarak 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi eklenmek ve hükmün diğer yönleri aynen muhafaza edilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298 maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "uydurma delillere dayanılarak hüküm kurulduğuna, atılı suçu işlemediğine, atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında, TCK'nın 141. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 143/1. maddesi gereğince 1/2 oranında arttırım yapılırken 1 yıl 15 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, "TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasından 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi gereğince 1/2 oranında arttırım yapılarak sanığın 1 yıl 15 hapis cezası ile cezalandırılmasına" karar verilmek suretiyle CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.