Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11959 E. 2025/4546 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/788 E., 2020/827 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e, 35 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası verildiği, sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp, sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, para havalesi yapılan hesabın sanığa ait olduğuna, suça konu paraya banka tarafından bloke konulduğunun anlaşılması nedeniyle sanığın bu paranın iadesi için bankaya gidip dilekçe yazdığına ilişkin savunmasının doğru olmadığının anlaşıldığına, sanığın suça konu parayı çekip tanık ...'a vereceğini bildirmesinin suçun ikrarı sayıldığına, savunmalarına ilişkin tanık bildirmek üzere süre istemesine rağmen herhangi bir tanık ismi bildirmediğine, sanığın hırsızlık suçunu işlediği konusunda mahkûmiyetine yeterli delillerin bulunduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Tüm dosya içeriğine göre; suç tarihinde internet hattı üzerinden şikâyetçinin Kuveyt Türk Bankası'nda bulunan hesabına girilerek hesabından 47.000,00 TL'nin hakkında benzer eylemleri nedeni ile çok sayıda soruşturma ve kovuşturma bulunan sanığın hesabına havale edildiği ve şikâyetçinin havale işlemine onay vermemesi üzerine banka tarafından havale edilen para üzerine bloke konulduğu, sanığın tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmeyerek yanında çalıştığı ... isimli şahsın kendisine para geleceğini belirtip hesap numarasını istemesi üzerine Deniz'e güvenerek hesap numarasını verdiğine ve gelen parayı Deniz'e vereceğine dair savunmada bulunmasına rağmen hesabına gelen paranın kendisine ait olmadığını fark edip iadesi için bankaya gidip dilekçe yazdığına dair beyanının da bulunduğu, banka yazı cevabına göre sanığın bu yönde bir dilekçesinin bulunmadığının anlaşıldığı, ilk derece mahkemesince sanığın ifadesinde ismi geçen ... isimli kişi ile yüzleştirildiği, ... isimli şahsın sanığı tanımadığına yönelik beyanda bulunduğu, yapılan araştırmalarda sanık ile tanık olarak ifadesi alınan ...'ın bilişim sistemlerini kullanmak suretiyle hırsızlık suçundan birlikte yargılandıkları başka davaların da bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e. maddesinde düzenlenen bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu ve ilk derece mahkemesince sanığın mahkûmiyeti yönünde verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gözetilmeden, sanığın dosya içeriği ile uyumlu olmayan suçtan kurtulmaya matuf savunmalarına itibar edilerek yazılı şekilde ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dosyanın aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.