Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/12519 E. 2025/5796 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1160 E., 2020/851 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, kovuşturma evresinde duruşmadan haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçi vekilinin 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğu tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz istemi, eksik inceleme sonucu karar verildiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir. Şikayetçi vekilinin temyiz istemi, sanığın cezalandırılmasına, paylaşımların ifade özgürlüğü kapsamında olmadığına, davaya katılan olarak kabul edilerek vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Şikayetçinin, suçtan doğrudan zarar gördüğü, kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme ve kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkının bulunduğu, duruşma gününü bildirir davetiye ile şikayetçi vekilinin duruşmaya çağrılması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 234/1.(b) bendine aykırı davranılması hukuka aykırı görülmüştür. lV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve şikayetçi vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının başkaca yönleri incelenmeksizin 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.03.2025 tarihinde karar verildi.