Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/10955 E. 2022/19579 K.

Bina içinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 116/2, 116/4, 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis, 10 ay hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/06/2021 tarihli ve 2020/423 esas, 2021/342 sayılı kararının istinaf edilmeden kesinleşmesine müteakip, hükümlü tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin İstanbul 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/12/2021 tarihli ve 2020/423 esas, 2021/342 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 03/07/2022 gün ve 9010-2022- Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/10/2022 gün ve 2022/104385 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; 5271 sayılı CMK.nun 23/3. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi halinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanunun 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir” şeklindeki düzenlemeler karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümde belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu sebeple adil yargılanma hakkının bir uzantısı olarak, olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle, somut olayda ilk yargılamada görev alan Hakim ...' in yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair kararda da görev alamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Yargılamanın yenilenmesi yolu, ancak sınırlı hallerde kabul edilmiş olağanüstü bir kanun yoludur. 5271 sayılı CMK’nın 311 ile 323. maddelerinde düzenlenmiştir. Yargılamanın yenilenmesi istemi, ilk hükmü veren mahkemeye sunulur (CMK’nın 318/1. maddesi). Bu mahkeme, öncelikle istemin kabul edilebilir olup olmadığını inceleyerek bir karar verir. Bu inceleme dosya üzerinden yapılır. CMK'nın 23/3. maddesine göre yargılamanın yenilenmesi halinde, yargılamada görevli hakim, aynı işte görev alamaz. Bu halde hakim, uyuşmazlık hakkında daha önceden görüşünü bildirmiştir. Yargılama süresince görüşünü bildirmiş olan bir hakimin, yargılamanın yenilenmesi aşamasında görev yapması, hakimin tarafsızlığı ilkesi ile bağdaşmaz. Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabul edilebilir olup olmadığına ilişkin kararın, aynı mahkemece, fakat asıl kararı veren hakim dışındaki hakim tarafından verilmesi gerekir. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; İstanbul 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2021 tarihli ve 2020/423 E. - 2021/342 K. sayılı hükmünü veren hakimin ... (174738) olduğu, kararın istinaf incelemesinden geçmeden kesinleştiği; bilahare hükümlünün yargılamanın yenilenmesine ilişkin isteminin, aynı mahkemenin 28.12.2021 tarihli ve 2020/423 E. - 2021/342 K. sayılı ek kararı ile reddine karar verildiği, ret kararı veren mahkeme hakiminin de ... (174738) olduğu anlaşılmaktadır ki, asıl kararı veren hakim ...’in yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine de karar vermesi CMK’nın 23/3. maddesine aykırılık oluşturması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (İSTANBUL) 10. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 28.12.2021 tarihli ve 2020/423 E. - 2021/342 K. sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 23/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.