Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/10561 E. 2024/14870 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/10561
Karar No
2024/14870
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI :2019/1875 E., 2021/2266 K. SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK :... SUÇLAR :Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER:İstinaf başvurusunun esastan reddine mahkûmiyet hükmü kaldırılarak beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ:Ret, temyiz isteminin esastan reddi ile onama Katılan vekilinin sadece konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen beraat kararını, suça sürüklenen çocuk müdafinin ise sadece hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede; I.Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İlk derece mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 15.11.2021 tarihli ve 2019/1875 Esas, 2021/2266 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II.Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; katılan vekilinin temyiz isteminin "Beraat hükmü kaldırılarak mahkûmiyet hükmü verilmesi gerektiği, sanığın atılı suçu işlediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 15.11.2021 tarihli ve 2019/1875 Esas, 2021/2266 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/10561, K. 2024/14870, T. 16.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-10561-e-2024-14870-k-7ef27467f1d2