Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/10326 E. 2025/2550 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1483 E. 2021/252 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi benaat kararları kaldırılarak mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin, “lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, zararın karşılanmış olduğuna; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenlerinin ise ''konut dokunulmazlığının ihlali suçunun gece ya da cebir ve şiddet ile işlenmediği halde, ek savunma da alınmadan 5237 sayılı TCK'nın 116/4 maddesinin uygulanarak fazla ceza tayini, seçimlik ceza öngören mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken mükerrer olmayan sanık hakkında hapis cezası öngörülmesine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemesinde; Mahkemece konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi çerçevesinde temel cezanın tayini sırasında asgari hadden uzaklaşmak suretiyle temel ceza tayin edilirken, teşdit sebebinin açıklanması sırasında ''Sanık ...'ın üzerine atılı konut dokunulmazlığını ihlal suçunu işlediği sabit olduğundan eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nin 116/1-4 maddesi uyarınca suçun işleniş şekli, işlenen suç nedeni ile müştekinin uğradığı zarar, suçun işlenmesi nedeni ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı, suç konusunun önem ve değeri dikkate alınarak takdiren 1 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,'' şeklindeki teşdit gerekçeleri yazılırken TCK'nın 116/4'te sayılan cebir, tehdit ve gece hususuna değinilmeden, TCK 116/4'te sayılan sebeplerle hüküm kurulduğuna ilişkin bir açıklama yapılmadan sadece ''4'' rakamı yazılarak temel ceza tayini sırasında yapılan hatanın mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi kararı hukuka uygun bulunduğundan, yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye kısmen uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bayburt Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.