Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/10122 E. 2024/10776 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/10122
Karar No
2024/10776
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/1881 E., 2015/1497 K. SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, hakaret, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2014/1881 Esas, 2015/1497 Karar sayılı kararının, katılanlar vekili ve suçtan zarar gören Sağlık Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde katılanlar vekilinin temyiz isteminin sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne, suçtan zarar gören Sağlık Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin ise tüm suçlardan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek gereği düşünüldü: 1- Sağlık Bakanlığı vekilinin sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Sağlık Bakanlığının hakaret ve kasten yaralama suçları bakımından doğrudan zarar görmediğinin anlaşılması karşısında, anılan suçlardan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisi olmayan Sağlık Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, 2-Sağlık Bakanlığı vekilinin kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi ile katılanlar vekilinin kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelemesinde: Katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca anılan suçtan kurulan hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen Sağlık Bakanlığı vekilinin katılma talebine istinaden 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca şikayetçi kurumun kamu malına zarar verme suçundan açılan davaya katılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde; Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının mahkûmiyet karar tarihi olan 04.11.2015 ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması ve sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 86/2-3-c maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının sanığın sorgu tarihi olan 14.09.2015 ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekili ve Sağlık Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında kamu malına zarar verme ve kasten yaralama suçlarından açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/10122, K. 2024/10776, T. 03.07.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-10122-e-2024-10776-k-52d0d4913042