Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/9840 E. 2023/3949 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/9840
- Karar No
- 2023/3949
- Karar Tarihi
... MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/454 Esas, 2016/501 Karar ... SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama A. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2016 tarihli ve 2016/454 Esas, 2016/501 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında, Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2016 tarihli ve 2016/454 Esas, 2016/501 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 168/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca kurulan “1.500,00 Türk Lirası” adlî para cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, B. Sanık Hakkında Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.05.2016 tarihli ve 2016/24019 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında gece vakti şikâyetçinin evine pencere camını kırıp, korkuluklarına zarar vermek suretiyle girip, içeriden çeşitli eşyaları alacağı esnada yakalanması şeklindeki eylemlerinden dolayı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 35, 116/4, 53 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2016 tarihli ve 2016/454 Esas, 2016/501 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, sırasıyla 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143/1, 35/2, 62/1, 53/1, 116/4, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 9.000,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ve hapis cezası bakımından hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafii 19.07.2016 ve 23.08.2016 tarihli temyiz dilekçelerinde özetle, sanığın atılı suçları işleme kastı olmadığını, bu sebeple kararların bozulması gerektiğini belirtmiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Olay tarihi olan 27.05.2016’da gece vakti sayılan saat 22.00 sıralarında sanığın şikâyetçinin evine salon pencere camını kırmak ve korkuluğu zorlamak suretiyle girip, içeriden çeşitli zincirler, kol saatleri ve tedavülden kalkmış paraları alacağı esnada polis ekiplerince yakalandığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık şamalarda şikâyetçi ile cinsel ilişki için anlaştıklarını; ancak daha sonra anlaşmazlık çıktığı için evine girdiğini ve alkollü olduğunu savunmuştur. Şikâyetçi sanığın iddialarını reddetmiş ve kendisinin tatilde olduğunu beyan etmiştir. Tanık ...'de şikâyetçinin tatile gittiğini ve evinin anahtarını da kendisine bıraktığını belirtmiştir. 27.05.2016 tarihli Olay, Görgü ve Tespit Tutanağı ile 28.05.2016 tarihli Olay, Yakalama, Üst Arama ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE Sanık müdafii her ne kadar sanığın atılı suçları işleme kastı olmadığını iddia etmiş ise de, sanığın şikâyetçinin evine pencere camı ve korkuluklarına zarar vererek girip, içeriden çeşitli eşyaları alacağı sırada polis ekiplerince yakalandığı, bu itibarla atılı suçlar bakımından kastın unsurları olan "bilme" ve "isteme" iradesinin sanıkta bulunduğu anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2016 tarihli ve 2016/454 Esas, 2016/501 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.