Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/8718 E. 2023/1757 K. – Hırsızlık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/135 E., 2016/263 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, CMUK'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.08.2013 tarihli ve 2013/8406 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın olay günü saat 22.00 sıralarında katılana ait iş yerindeki masa üzerinde duran cep telefonunu çalmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Büyükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2014 tarihli ve 2013/191 Esas, 2014/150 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, suç tarihi itibarıyla TCK'nın 142/1-b, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hak yoksunluklarına ve CMK'nın 231. maddesi gereği sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 3. Büyükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2016/135 Esas, 2016/263 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, suç tarihi itibarıyla TCK'nın 142/1-b, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmek suretiyle hükmün açıklanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık temyiz dilekçesinde; hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğini bildirmiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk derece mahkemesince; sanığın gündüz vakti mağdurun iş yeri olan büfesindeki masanın üzerinde duran telefonu çaldığı kabulüyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir. 2. 14.08.2013 tarihli CD izleme tutanağı ile; Atakan Büfe adlı iş yerinde meydana gelen hırsızlık olayı ile ilgili kamera görüntüleri incelendiğinde; saat 22.05'te sanığın suça konu cep telefonunu aldığı ve olay yerinden uzaklaştığı belirlenmiştir. 3. Mağdur aşamalarda; Atakan Büfe adlı iş yerinde masanın üzerinde duran 150,00 TL değerindeki cep telefonunun 05.08.2013 günü saat 22.00 sıralarında çalındığını ifade etmiş; sanık aşamalarda saat 22.00 sıralarında su almak için girdiği iş yerinden hırsızlık yaptığını beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir. IV. GEREKÇE CD izleme tutanağı, sanık beyanı ve mağdur anlatımına göre; hırsızlık eyleminin saat 22.05'de gerçekleştiği, UYAP kayıtlarına göre, suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alındığında gece vaktinin 21.21'de başladığı ve bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre 05.08.2013 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 14.08.2013 şeklinde hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş; sanığın ikrar niteliğindeki anlatımları ve mağdurun aşamalardaki beyanları karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Büyükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2016/135 Esas, 2016/263 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.