Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/8499 E. 2023/1281 K. – Hırsızlık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/1506 E., 2016/674 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tebliğname tebliğinin usulüne göre yapıldığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Sanık hakkında Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının 21.12 2015 tarihli ve Esas No: 2015/2613, sayılı iddianamesi ile sanığın 23.06.2015 günü saat 23.00 ile 24.06,2015 günü saat 02.00 arasında, şikâyetçinin kaldığı personel lojman odasına hırsızlık amacıyla girdiği ve Turkcell T50 marka cep telefonunu çaldığı, her ne kadar ifadesinde suçlamayı kabul etmemiş ise de, şikâyetçi ve arkadaşının lojmandan ayrılmasından sonra lojman odasına girdiğinin beyanlar ile sabit olduğu iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2.h.2, 143, 53/1, 116/4, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Sanık hakkında Marmaris 4. Asliye ceza Mahkemesinin 15.06.2016 tarihli ve 2015/1506 Esas, 2016/674 Karar sayılı kararı ile, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 62. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafii süresi içerisinde verdiği 16.06.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, dosyada somut deliller olmaksızın sanığın ikrarı doğrultusunda cezalandırılmasının evrensel hukuk ilkelerine aykırı olduğunu, sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilse dahi, malın değerinin az olması nedeniyle cezadan indirim yapılması gerektiğini, şikâyetçi tarafından zararın ispatlanamadığını ileri sürmüştür. III. OLAY VE OLGULAR 1.Katılanın cep telefonu, çalışmakta olduğu Blue Bay adlı işletmede, şarza takılı halde bıraktığı kapıları kilitli personel odasından 23.06.2015 tarihinde, saat 23.00-01.30 arasında çalınmış, içeriye odanın camını açmak suretiyle girildiği tespit edilmiş, katılan şikayetinde, sanıktan şüphelendiğini söylemiştir. 2. TİB kayıtlarına göre katılana ait telefonun olayın gerçekleştiği zaman diliminden sonra kullanılmadığı anlaşılmıştır. 3. Sanık suçu ikrar etmiş, cep telefonunu Bursa' da 200 TL'ye sattığını söylemiştir. 4. Dosyadaki 14.11.2014 tarihli faturaya göre suça konu cep telefonunun değeri 792,00 TL'dir. 5. Sanığa zararı gidermesi için 01.04.2016 tarihli duruşmada 30 günlük süre verilmiş, zararı gidermediği anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesi uygulanmamış, katılan hüküm tarihinden sonra 18.08.2021 tarihinde verdiği dilekçesinde zararının giderildiğini, şikayetini geri çektiğini bildirmiştir. 6. Sanığın adli sicil kaydı getirtilerek, ek savunma hakkı verilmek suretiyle aynı Kanun'un 58. maddesi uygulanmıştır. IV. GEREKÇE 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, tüm dosya kapsamı ve sanığın ikrarı nazara alınarak sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik görülmemiş, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2015/1506 Esas, 2016/674 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.