Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/6814 E. 2022/20256 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 1- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/249 Esas - 2009/267 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 59/2 ve 81/3 maddeleri uyarınca hapisten çevrili 1.447,00 TL. adli para cezası ile cezalandırıldığı ve 08.10.2012 tarihinde hükmün kesinleştiği, bu mahkumiyetin tekerrüre esas olduğu, tekerrür hükümleri bakımından 765 sayılı Yasa ile 5237 sayılı Yasanın koşulları ve sonuçları itibariyle farklı düzenlendiği, 765 sayılı Yasada “cezanın artırım nedeni” olarak öngörülmüş iken, 5237 sayılı Yasada koşullu salıverilme süresini de etkileyecek şekilde bir “infaz rejimi kurumu” olarak düzenlendiği ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrasındaki “İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlünün koşullu salıverilmeyeceğine” dair hükmün uygulanabilmesi için, sanık hakkında kesinleşen bir hüküm ile 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanıp, tekrar TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasını gerektirir bir suç işlemesinin gerektiği, bu itibarla 765 sayılı TCK’nın 81. maddesinin tatbik olunduğu hükmün birinci kez mükerrerliğe esas alınabilir ise de ikinci kez mükerrerliğe esas alınamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafdan “İkinci kez” ibaresinin çıkartılmasına karar verilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince; 1. Müştekinin 24.04.2014 tarihli kolluk beyanında, yaklaşık 40 TL. para ve ekonomik değeri bulunmayan imitasyon takıların çalındığını ifade etmesi karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/249 Esas - 2009/267 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 59/2 ve 81/3 maddeleri uyarınca hapisten çevrili 1.447,00 TL. adli para cezası ile cezalandırıldığı ve 08.10.2012 tarihinde hükmün kesinleştiği, bu mahkumiyetin tekerrüre esas olduğu, tekerrür hükümleri bakımından 765 sayılı Yasa ile 5237 sayılı Yasanın koşulları ve sonuçları itibariyle farklı düzenlendiği, 765 sayılı Yasada “cezanın artırım nedeni” olarak öngörülmüş iken, 5237 sayılı Yasada koşullu salıverilme süresini de etkileyecek şekilde bir “İnfaz rejimi kurumu” olarak düzenlendiği ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrasındaki “İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlünün koşullu salıverilmeyeceğine” dair hükmün uygulanabilmesi için, sanık hakkında kesinleşen bir hüküm ile 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanıp, tekrar TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasını gerektirir bir suç işlemesinin gerektiği, bu itibarla 765 sayılı TCK’nın 81. maddesinin tatbik olunduğu hükmün birinci kez mükerrerliğe esas alınabilir ise de ikinci kez mükerrerliğe esas alınamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı hükmün isteme aykrı olarak BOZULMASINA, 05.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.