Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/2879 E. 2022/18290 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 22/03/2015 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre, katılana ait aracın kilit göbeklerinde, kapı kasa ve camlarında, direksiyon muhafazasında herhangi bir zorlama ve kırılmanın olduğuna dair bir belirlemenin bulunmaması, sanık ...’ın soruşturma aşamasında, araca ait 2 adet kontak anahtarının kendisinde olduğunu beyan etmesi ve bu doğrultuda temyiz dışı sanık ... tarafından bahse konu 2 adet kontak anahtarının getirilmesi sonucu, bu anahtarların adli emanete alınması karşısında, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1 maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, sanıklar hakkında bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 07/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.