Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/23563 E. 2024/11889 K.
Konu: Kamu Malına Zarar Verme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/23563
- Karar No
- 2024/11889
- Karar Tarihi
- Konu
- Kamu Malına Zarar Verme
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan suçtan zarar gören Adalet Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, eksikliği giderme işlemi üzerine suçtan zarar gören kurum vekilinin hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; I) Suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde; Suçtan zarar görenin yokluğunda verilen ve iade işlemi üzerine 28.03.2021 tarihinde tebliğ edilen hükmü, vekili aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra, 14.04.2021 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, suçtan zarar gören vekilinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II) Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durum bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2014 tarihli ve 2014/84 E., 2014/230 K. sayılı ilâmı ile Bandırma 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2015 tarihli ve 2014/610 E., 2015/252 K. sayılı ilâmının her ikisinin tekerrüre esas alınması karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilerek, TCK'nın 125/3-a.maddesi uyarınca verilen 1 yıl 15 gün hapis cezasını içeren, Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2014 tarih ve 2014/84 E., 2014/230 K. sayılı ilâmının tekerrüre esas alınması gerekirken, iki ayrı ilâmın tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; "sanık hakkında Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2014 tarihli ve 2014/84 E., 2014/230 K. sayılı ilâmında kamu görevlisine hakaret suçundan verilmiş 1 yıl 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.