Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/21862 E. 2023/8270 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/352 E., 2016/120 K. ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... SUÇLAR : Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, tehdit HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat TEMYİZ EDENLER : Şikâyetçi kurum vekili, sanıklar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma ... vekilinin 02.03.2021 tarihli dilekçesi ile sanıklar hakkında yalnızca kamu görevlisine direnme suçundan kurulan beraat hükümlerini temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede; 1-Suçtan zarar gören ... vekilinin, sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan davada, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan şikâyetçi ... vekilinin hükmü temyiz etme hakkı olmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi vekilinin bu suça yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 2-Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme, hakaret, tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde; Aynı eylemle birden fazla kişiye karşı hakaret ve tehdit suçlarını işlediği anlaşılan sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/2. maddesi gereğince zincirleme suç artırımı yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 3-Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme, hakaret, tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde; Aynı eylemle birden fazla kişiye karşı hakaret ve tehdit suçlarını işlediği anlaşılan sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesi gereğince zincirleme suç artırımı yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ardahan Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2011 karar tarihli, 2011/56 Esas, 2011/323 karar sayılı ilâmında, sanık hakkında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı Kanun’un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine '' Ardahan Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2011 karar tarihli, 2011/56 Esas, 2011/323 karar sayılı ilâmındaki 5237 sayılı Kanun'un 109/2. maddesi gereğince verilen 5 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.