Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20972 E. 2024/15546 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/105 E., 2019/298 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddine TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "Sanığın suçu işlediğine dair somut bir delil bulunmadığı, eksik araştırma sonucunda mahkûmiyet kararı verildiği, olayın tek failinin dosyanın diğer sanığı olduğu", sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "Teşhisi yapan şahıs ile sanık arasında bir husumet bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, kamera kayıtlarındaki kişinin sanık olduğu tespit edilse bile bileziği çaldığının net olarak ortaya konulamadığı, kartvizit üzerinde parmak izinin çıkmış olmasının suçu işlediği anlamına gelmeyeceği, sanığın sabıka kaydının nazara alınarak mahkûmiyet verildiği, mahkeme huzurunda teşhis yaptırılmadığı, şüpheden sanığın yararlanması gerektiği, 62. maddenin uygulanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.02.2019 tarihli ve 2019/105 Esas, 2019/298 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Samandağ Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.