Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20758 E. 2025/1054 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1630 E., 2018/1531 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi,mahkûmiyet hükmü kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma Sanık ... , sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçelerinin içeriğine göre, sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen 02.07.2018 tarihli ve 2018/1630 Esas, 2018/1531 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları da temyiz ettikleri belirlenerek yapılan incelemede; I. Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan 02.07.2018 tarihli ve 2018/1630 Esas, 2018/1531 Karar sayılı hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk derece mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 02.07.2018 tarihli ve 2018/1630 Esas, 2018/1531 Karar sayılı kararının sanık ... , sanık ... ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ... , sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan 17.10.2018 tarihli ve 2018/1465 Esas, 2018/1908 Karar sayılı hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "Eksik inceleme ile karar verildiği, sanık ile diğer sanıklar arasında hırsızlık yapmak konusunda fikir ve eylem birliği bulunmadığı", sanığın 23.10.2018 tarihinde gerekçesiz olarak temyiz isteminde bulunduktan sonra verdiği 16.12.2024 tarihli dilekçenin içeriğine göre "Eksik inceleme ile karar verildiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 17.10.2018 tarihli ve 2018/1465 Esas, 2018/1908 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, III. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan 17.10.2018 tarihli ve 2018/1465 Esas, 2018/1908 Karar sayılı hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunduğundan, Başkaca yönleri incelenmeyen Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 17.10.2018 tarihli ve 2018/1465 Esas, 2018/1908 Karar sayılı kararının, açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.