Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20334 E. 2025/8937 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/2810 E., 2018/1891 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama I- Hükümlü ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 16.10.2018 tarihli ve 2017/2810 Esas, 2018/1891 Karar sayılı kararının, hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Hükümlü ... ve sanık ... hakkında hırsızlık suçundan yapılan yargılama neticesinde ilk derece mahkemesince mahkûmiyetlerine karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararı hakkında hükümlü ve sanık müdafilerinin istinaf talebinde bulunması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14 Ceza Dairesince hükümlü ... hakkında yasal süreden sonra istinaf talebinde bulunulması nedeniyle istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, sanık ... 'nun ise istinaf talebin neticesinde yapılan yargılamada Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 16.10.2018 tarihli ve 2017/2810 Esas, 2018/1891 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak daha az bir cezayı gerektiren mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu, aynı suçu işleyen ve istinaf talebi reddedilen hükümlü ...'ye de sirayet ettirilmesine karar verildiği anlaşılmakla; sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği hükümlünün bu hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, hükümlü müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE, II- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin duruşmada uzlaştırma işleminin yapılması talebinin hukuka aykırı olarak reddedildiğine, şikâyetçiler ... ve ... 'a karşı işlenen suçta etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, sanık hakkında ceza verilmesi halinde kullanım hırsızlığı ile cezalandırılması gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi hükmü uygulanırken ceza verilmekten vazgeçilebileceğinin düşünülmediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisine dair karar hukuka uygun bulunduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.