Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/10392 E. 2025/3450 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/4976 E., 2020/1134 K. HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız arama, el koyma ve makul sürede hakim önüne çıkartılmama nedeniyle 10.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının haksız olarak tutuklandığına, suç olmayan ve hatta yasal olan unsurlar delil olarak gösterilerek hakkında mahkumiyet kararı verildiğine, anayasa mahkemesine bireysel başvuruda bulunabilmek için iç hukuk yollarının tüketilmiş olması gerektiğine, o sebeple davanın açıldığına, davanın reddedilmesi üzerine davalı lehine en yüksek miktarda vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, davacının 06.02.2017 tarihinde silahlı terör örgütüne üye olma suçundan tutuklandığı, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2017 tarih ve 2017/5810 sayılı iddianamesi ile davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, 17.12.2017 tarihinde iddianamenin kabulüne karar verilerek yargılamaya başlanıldığı, 29.01.2018 tarihli duruşmada davacının sorgusunun yapıldığı, Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2018 tarihli ve 2017/640 Esas - 2018/284 Karar sayılı dosyasında 7 yıl 6 ay mahkumiyetine karar verildiği, hükmün istinaf üzerine 25.03.2019 tarihinde kesinleştiği, davacının yargılanmış olduğu suçun niteliği de dikkate alınarak soruşturmanın makul sürede tamamlandığı, iddianamenin kabulünden yaklaşık iki buçuk ay sonra ilk duruşmada sanığın sorgusu yapılıp, delillerin toplandığı, akabinde üç celse daha yapılarak davacı hakkında mahkumiyet kararı verildiği, tüm hususlar birlikte değerlendirildiğinde yargılamanın fiilen 144 günde tamamlandığı, davacının kanuni süre içinde hakim önüne çıkarıldığı ve yargılamanın makul sürede tamamlandığı, arama ve el koymanın hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat talebine yönelik yasal koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Akhisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.