Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5067 E. 2025/4732 K. – Suç Eşyasının

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2938 E., 2024/60 K. SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, ... gibi kendisinin de mağdur olduğuna, çalıntı olan telefona adına kayıtlı olan hattı takan 3. kişi yada kişiler olduğuna bu kişilerden de şikâyetçi olduğuna, bu kişilerin mahkemece tespit edilerek cezalandırılmalarını talep etmesine rağmen; 3. şahıs ve şahısların var olabileceği gerçekleri yargılama süreci esnasında soruşturulmadığına, dava süresi devam ederken yargılama esnasında yerel mahkemede vermiş olduğu sözlü savunmaları, dava ile ilgili tanık olarak ifadelerine başvurulan kişilerin ifadeleri yerel mahkemece nazarı itibar alınmadığına, dava konusu 0 538 582 90 08 numaralı hat ile yurtdışı görüşmesi yaptığına, yurtdışı yapmış olduğum bütün görüşmelerin karşı tarafın araması ile gerçekleştiğine, suç tarihi olan 26.03.2014 tarihi ve sonrasında çalınan telefon ile dava konusu hattıyla yapılmış olan görüşmeleri kendisinin yapmadığına, bu hattı kimin eline; bulunarak veya çalınarak geçmiş ise hattımın kontörlü hat olması sebebiyle şifresi kırılmak suretiyle 3. kişi yada kişilerce görüşme yapıldığına, davada tanık olarak ifadelerine başvurulan kişilerin, ifadelerinde hepsi de kendisini tanımadıklarını teyit ettiklerine, üzerine atılı suçu işlemediği ve vicdanen rahat olduğu için uzlaşma teklifini kabul etmediğine, vicdanen suçlu olmuş olsaydı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edeceğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın üzerine atılı suçu kabul etmediği HTS kayıtlarından sanığa ait hattın suça konu telefona takılarak kullanıldığı anlaşılmış ise de; bahse konu hat ile görüşme yaptığı tespit edilen şahısların tanık olarak dinlendikleri ve sanığı tanımadıklarını beyan etmeleri karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Yenice (Karabük) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.