Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20183 E. 2024/18777 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/143 E., 2020/1165 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Esastan ret Sanığın dolandırıcılık suçundan İlk Derece Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 158/1-1 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 45.820,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 45.820,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Katılan ile yapılan telefon görüşmesi esnasında telefondaki şahsın kendisini bankacı olarak tanıtarak, katılanın iradesini fesada uğratıp elde ettiği şifreyi kullanarak girdiği banka hesabından sanığın banka hesabına para aktarılması ve 0505 417... Nolu telefona 180,00 TL para yüklemesinin yapılması şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın hırsızlık kastı olmadığına, kamera kayıtlarının eksik incelendiğine, "Osman" isimli şahsın tespiti adına gerekli ve yeterli araştırma yapılmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğindeki diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e ve 62. maddelerine göre belirlenen 4 yıl 2 ay hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 3 yıl 4 ay hapis ve 45.820,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 3 yıl 4 ay hapis ve 45.820,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına şeklinde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “5237 sayılı TCK'nın 142/2-e ve 62. maddelerine göre belirlenen 4 yıl 2 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 3 yıl 4 ay hapis ve 45.820,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.